Wednesday, August 17, 2016

நோ நான்சென்ஸ் டாக்டர்

இரண்டு வருஷம் முன்வேலை நிமித்தமாக, சென்னைக்கு வந்தவுடன் தொண்டை கட்டிக் கொண்டு, ஜுரம் வந்தது. தி.நகரில் பதினைந்து வருஷத்துக்கு முன் எனக்குப் பழக்கப்பட்ட டாக்டர் விஜயராகவனிடம் சென்றேன். கிளினிக் பெரிதாக மாறவில்லை, காத்துக்கொண்டு இருந்தபோது, பலகையில் இரண்டு வரி எழுதியிருந்ததைப் படித்து ஆச்சர்யப்பட்டேன்.

‘Sulphonylurea போன்ற டயபட்டீஸ் மருந்துகளைக் கொண்டு வரும் மெடிக்கல் ரெப்களுக்கு இங்கே அனுமதி இல்லை.’ அடுத்த வரி இன்னும் ஆச்சர்யத்தைக் கொடுத்தது. உங்களுக்கு டயபட்டீஸ் இருக்கா அதை ரிவர்ஸ் செய்யலாம்!”

டாக்டரிடம் விசாரித்தேன். ஞாயிற்றுக்கிழமை இதைப்பற்றிப் பேசுவேன். வந்து கேளுங்களேன்” என்றார்.

ஞாயிறு அவர் பேச்சைக் கேட்டபோது தெளிவு பிறந்தது. வாழ்நாள் முழுக்க மாத்திரை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற கூற்றை முழுவதும் நிராகரித்தார்.

மேலும் – தினமும் காலை பிரட் சாப்பிடுங்கள், இரவு சப்பாத்தி சாப்பிடுங்கள், நிறையப் பழங்கள் எடுத்துக்கோங்க, வாக்கிங் போங்க, தினமும் ஆறு வேளை சாப்பிடுங்கள் போன்ற எல்லாவற்றையும் நிராகரித்தார்.

அவருடைய இரண்டு மணி நேரம் பேச்சின் சாராம்சம் இதுதான். மனிதன் நூறு வயது வாழப் பிறந்தவன். டயபடீஸ், ரத்த அழுத்தம், தைராய்ட் போன்றவை மாறிவரும் வாழ்க்கை முறையால் நம் உடல் நமக்குச் சொல்லும் எச்சரிக்கை சமிக்ஞைகள். டைப்-2 டயபடீஸ் போதுமான அளவு இன்சுலினைச் சுரப்பதில்லை என்று தப்பான ஆலோசனையின் பெயரில் மாத்திரைகள் கொடுக்கிறார்கள். இது முழுவதும் தப்பு. அதிக இன்சுலின்தான் பிரச்னையே !

Monday, August 15, 2016

ஆசார டயட்


ஆசாரமாக இருந்தாலே பல வியாதிகள் நம்மை அண்டாது.
ஆசாரம் இருப்பது ஏதோ ஐயர், ஐயங்கார் சமாச்சாரம் என்று ஒதுக்கிவிடுகிறோம்.

கல்கி கட்டுரையைப் படித்துவிட்டு பலர் ”என்ன டயட் சார்?”  என்று கேட்கிறார்கள்.

டயட் எடுப்பது எவ்வளவு முக்கியமோ அதே அளவு முடிந்தவரை ஆசாரமாக இருப்பதும். ஆசாரமாக இருந்தால் உடல், மனம் அழுக்காகாமல் இருக்கும்.

ஏகாதசி அன்று முக்கியமான கோயிலின் முக்கியமான அர்ச்சகர் வெஜிடபுள் பிரியாணி பச்சை வெங்காய பச்சடியுடன்சாப்பிடுவதை பார்த்தேன். அதே போல யாத்திரையில் குடுமி வைத்த வைதீகர் முட்டை ஆம்லட் போடும் கடையில் காலில் செருப்புடன் டீ போட்டுக்கொண்டு இருந்தவருடன் டீ வாங்கிக் குடித்தார்,  தன் மடியான வெள்ளி டம்பிளரில் !

Friday, August 5, 2016

காஞ்சிபுரத்து அணில்கள்

காஞ்சிபுரம் 
குரங்குகள் மலையை நூக்கக்
குளித்துத் தாம் புரண்டிட்டு ஓடித்
தரங்க நீர் அடைக்கல் உற்ற
சலம் இலா அணிலும் போலேன்

ஸ்ரீராமருக்கு பாலம் கட்ட குரங்குகள் அணை போடக் கல்லைத் தூக்கிப் போகின்றன. அதைப் பார்த்த அணில்கள் மலையைத் தூக்க இயலாத அணில் கூட்டம் கடலில் உள்ளே சென்று தங்கள் உடலை ஈரமாக்கிப் பின் அந்த ஈர உடலில் மண்ணைப் புரட்டிக்கொண்டு ஓடிச் சென்று மண்ணை உதறி அணைகட்ட உதவுகின்றன.

நான் அந்த அணில் போல் நான் இல்லையே என்று தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் அருளிய திருமாலையில் வருத்தப்படுகிறார். சிலரைப் பார்க்கும் போது நமக்கு அந்த எண்ணம் ஏற்படுகிறது. அடியேனுக்கு இந்த மாதிரி ஓர் அனுபவம் காஞ்சிபுரத்தில் ஏற்பட்டது. அதைச் சொல்லும் முன் என் பயணக் குறிப்பு சிலவற்றை உங்களுக்குத் தருகிறேன்.

விமானம், புஷ்கரணி
ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு கோயில் என்றால் அது ஸ்ரீரங்கம், பெருமாள் கோயில் என்றால் அது காஞ்சிபுரம். ஆழ்வார்களைத் தவிர, வேதாந்த தேசிகன் ( திராமிடோபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி ), கூரத்தாழ்வான் (வரதராஜ ஸ்தவம்), ஸ்ரீமணவாள மாமுனிகள் (ஸ்ரீ தேவராஜ மங்களம், ஸ்ரீகாஞ்சி தேவப்பெருமாள் தோத்திரம்) என்று பாடியுள்ளார்கள்.

திருக்கச்சி நம்பிகள் தேவராஜ அஷ்டகம் பாடியதோடு அல்லாமல், அவருக்கு ஆலவட்டக் கைங்கரியம் (விசிறுதல்) செய்து, அருளாளனிடம் நம் உடையவருக்கு "ஆறு வார்த்தைகள்' பெற்றுத்தந்தார். திருகச்சி நம்பிகளுக்கு ஆலவட்ட கைங்கரியம் செய்ய நியமித்தவர் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்.

கருமாணிக்க சன்னதி
அடியேன் கோயிலுக்குள் சென்ற போது கருமணிக்க சன்னதியை தேடிச் சென்றேன். அங்கே தான் ஸ்ரீஆளவந்தார் முதன்முதலில் இளையாழ்வாரைப் பார்த்து “ஆம் முதல்வன் இவன்” என்று கடாக்ஷித்த இடம். அதைப் பற்றி சுருக்கமாக - ஒரு முறை ஸ்ரீஆளவந்தார் பேரருளாளனையும், பெருந் தேவி தாயாரையும் சேவித்துக் கொண்டு பிரதட்சணமாக வரும்போது, அங்கே யாதவ பிரகாசர் தன்னுடைய சிஷ்யர்களுடன் பிரதட்சணமாக போக ஸ்ரீஆளவந்தார் திருக்கச்சி நம்பிகளை நோக்கி “இவர்களில் இளையாழ்வார் யார் ?” என்று கேட்டார். அதற்கு திருக்கசச்சி நம்பிகள் ”அதோ சிவந்த நெடிய திருவடிகள், அகன்ற திருமார்பு, அழகிய திருவாயுடன், திருமண் சாற்றிக்கொண்டு பொலிவுடன் நடுவே இருக்கிறார்” என்று காட்டியருள, ஸ்ரீஆளவந்தாரும் ‘ஆம் முதல்வன் இவன்’ குளிரக்கடாக்ஷித்து அருளினார். ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தில் ஆசாரியன் ஒரு கண்ணால் நம்மை நோக்கினாலே அதற்கு ஈடு, இணை எதுவும் கிடையாது என்பர். இங்கே ஸ்ரீஆளவந்தார் ஸ்ரீராமானுஜரை தன் இரண்டு கண்களால் நோக்கி கடாக்ஷித்தார் என்றால் ?

Monday, August 1, 2016

கண்களை திறக்கும் மூடிகள் !

யானை வாகனத்துடன்
திரு சுந்தரராஜன்
Recycle' என்ற வார்த்தைக்கு நச்சென்ற ஒரு தமிழ் வார்த்தை இல்லை.மறுசுழற்சி, மறுபயன்பாடு என்ற வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை உபயோகித்தால் உடனே நம் மனதுக்குச் சட்டென்று அதன் பொருள் உறைப்பதில்லை.

’கபாலிடா’ போன்ற ஒரு வார்த்தையை நேற்று காஞ்சிபுரத்தில் இதற்கு கண்டுபிடித்தேன். அந்த வார்த்தை ‘’சுந்தரராஜன்’
அவர் வீட்டுக்குச் சென்று உட்கார்ந்த போது மாடிப்படியின் மேல் காஞ்சி தேவ பெருமாளும் தாயாரும் காட்சி தந்தார்கள். அடியேனின் பக்தி பெருமாள் தாயாருடன் காட்சி தரும் அளவிற்கு பிரமாதம் இல்லையே எப்படி என்று நினைத்து அவரிடம்

”மேலே பெருமாள்... “

“மூலவர் தான் மேலே போய் பாருங்க”

தேவராஜ பெருமாள் படிக்கட்டு மாதிரியே ஏறிக் கிட்ட சென்ற போது பல ஆச்சரியங்கள் கத்துக்கொண்டு இருந்தது.

தாயார் முகம் ஏதோ பழைய தண்ணி மக். பெருமாள் கீரிடம் ஏதோ பழைய பிளாஸ்டிக் கூடை, கை ஏதோ பழைய பைப் ( இனி நான் சொல்ல போகும் எல்லாவற்றிலும்‘பழைய’ என்ற வார்த்தையை சேர்த்துப் படிக்கவும் ).
கண்களுக்கு மூடிகள், துணிகள், துணி உலர்த்தும் கம்பி, அட்டைப் பெட்டி என்று ஒரு மினி வேஸ்ட்’ பேப்பர் கடையே அதில் இருந்தது.

இன்னொரு அறைக்குச் சென்ற போது அங்கே மேலும் பல ஆச்சரியங்கள் காத்துக்கொண்டு இருந்தது.

சின்ன குட்டி யானை, உற்சவ மூர்த்தி என்று எல்லாம் லைப் சைஸ் மாடல்கள். இந்த முறை உஷாராக
“இதை எல்லாம் எதை வைத்துச் செய்தீர்கள்?” என்றேன்

உற்சவர் 
மெழுகு, எம்சீல் சேர்த்து அவர் சொன்னவை எல்லாம் காயிலான் கடை சமாச்சாரம். சங்கு, சக்கிரம் ஏதோ சின்ன பிளேட் என்றார். உற்றுப்பார்த்தேன்.
பக்கத்தில் சீதையுடன் ராமர், லக்‌ஷ்மணர் ... “சார் இது..” என்று ஆரம்பிக்கும் முன் அவரே அதற்கும் பதில் சொன்னார் இது முழுக்க தர்மோகால்.
ஹாலில் ஓரத்தில் ஸ்டூல் சில அடுக்கிவைக்கப்பட்டு இருந்தது.
“வீட்டில் பெயிண்டிங் வேலை நடக்கிறது போல” என்றேன்.
இல்லை குதிரை வாகனம் செய்துகொண்டு இருக்கிறேன்.

மிரண்டு போனேன். அவரே தொடர்ந்தார்.

குதிரை வாகனம் In Making
”காஞ்சியில் நடக்கும் பிரம்மோற்சவ விழாவில் வரதராஜ பெருமாள் பல வாகனங்களில் பவனி வருவார். நாமளும் அதே மாதிரி ஒரு வாகனத்தைச் செய்து பார்க்கலாம் என்று சில வருஷம் முன் முடிவு செய்தேன். பிறகு அதில் உற்சவரை ஏளப் பண்ணிவிடுவேன். காஞ்சி புரத்தில் இருக்கும் வாகனம் என்ன அளவோ அதே அளாவு - லைப் சைஸ்”.

“கருட வாகனம், அனுமார் வாகனம், குதிரை, ஹம்ச வானகம் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது. இந்த வருஷம் குதிரை வாகனம் செப்டம்பர் 30 ரெடியாகிவிடும் வந்து பாருங்கோ” என்றார்.

’கீசர்’ அட்டைப் பெட்டி ஒன்று கிடைத்தது அது தான் மூஞ்சி என்று காண்பித்தார். அதில் இரண்டு கண்களையும் ’மூடிகளால்’ திறந்துகொண்டு இருந்தது.

“அந்த குடை?”

“அது வெறும் அட்டை, துணி” என்றார்.

போய்விட்டு வருகிறேன் என்று வெளியே வந்தேன். அவர்கள் இல்லத்தின் வெளியே ஒரு உடைந்த தூணில் ஆஞ்சநேயர். வழக்கமாக மக்கள் அதன் மீது வெண்ணெய் தடவி பிசுக்காகியுள்ளார்கள்.

“இது .. “ என்று என் கேள்வியை மீண்டும் கேட்டேன்.

ஆஞ்சநேயர் 
“ஓ. அதுவா.. பழைய காலத்து தூண் என்று நினைக்கிறேன். கோயில் புனர்நிர்மாணம் செய்யும் போது அதை அகற்றியுள்ளார்கள் வீதியோரத்தில் கிடந்தது, மக்கள் அதன் மீது வெற்றிலை துப்பிக்கொண்டு இருந்தார்கள். கல்லை ஒருநாள் திருப்பிப் பார்த்தேன். ஆஞ்சநேயர் சிலை இருந்தது. சுத்தம் செய்து ஆளை வைத்து வீட்டு முன் நிற்க வைத்தேன். இன்று போவோர் வருவோர் எல்லாம் அதைச் சேவித்துவிட்டு போகிறார்கள். சிலர் தேங்காய் கூட உடைக்கிறார்கள்.

ஒரு சின்ன அகல் விளக்கு காற்றிலும் எறிந்துகொண்டு இருந்தது.
இதை எல்லாம் செய்யும் திரு ‘’சுந்தரராஜனின் வயது வெறும் 84.
கீதையில் ”அர்ஜுனா நான் எல்லா இடத்திலும் வியாபித்திருக்கிறேன்” என்கிறான் கண்ணன். அது நிஜம் தான்.

Tuesday, July 19, 2016

பனை மரம்

குணசீலத்தில் நுங்கு 
பனை மரம் பற்றிய குறிப்பு சங்க இலக்கியங்களில் இருக்கிறதா என்று தேட வேண்டும். ரயில், பேருந்து பயணங்களில் புறம்போக்கு நிலங்களில் பனை மரங்கள் வளர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கலாம். நுங்கு வாங்கும் போது பனை இலை வாசனையுடன் முன்பு எல்லாம் நுங்கு கட்டித் தருவார்கள். இப்போது எல்லாம் கேரி பேக் தான். ஆனால் இந்த வருடம் குணசீலத்தில் ஒரு தாத்தா பனை ஓலையில் எங்களுக்கு நுங்கு கட்டித்தந்தார்.பனை மரம் பற்றிய குறிப்பு சங்க இலக்கியங்களிலும், ஆழ்வார் பாடல்களிலும் இருக்கிறது ரயில், பேருந்து பயணங்களில் புறம்போக்கு நிலங்களில் பனை மரங்கள் வளர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கலாம். நுங்கு வாங்கும் போது பனை இலை வாசனையுடன் முன்பு எல்லாம் நுங்கு கட்டித் தருவார்கள். இப்போது எல்லாம் கேரி பேக் தான். ஆனால் இந்த வருடம் குணசீலத்தில் ஒரு தாத்தா பனை ஓலையில் எங்களுக்கு நுங்கு கட்டித்தந்தார்.

மடல் இலக்கியத்தில் மடல் ஏறுவோர் பனைஓலையைப் பயன்படுத்துவர் என்று இருக்கிறது. 
பனை மரத்தின் கிளையின் இரண்டு பக்கங்களிலும் கூரிய முள் போன்ற பாகங்களைக் கொண்டிருக்கும். இந்தப் பனைமரத்தின் கிளையால் குதிரை போன்ற உருவம் செய்து அதன் மேல் காதல் கொண்ட தலைவன் ஏறி அமர்ந்திருப்பான். இதன் கீழ் உருளை பொருத்தப்பட்டிருக்கும். இதில் கயிற்றைக் கட்டி இழுத்துச் செல்வதை மடல் என்பர். இது மேல் தலைவன் ஏறுவது மடல் ஏறுதல் என்பதாகும். இதை செய்தால் தலைவன் படும் துன்பம் தலைவிக்கு தெரியவரும். இந்த காலத்தில் காதல் தோல்வியால் தாடி வைத்துக்கொள்வது மாதிரி. 

பலராமன், வீடுமன் ஆகியோர் பனைக் கொடியை உடையோராக சித்தரிக்கப்பாடுள்ளார்கள். பனை எனும் சொல் அளவின் பெருக்கத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாக திருவள்ளூவர் பயன்படுத்தியுள்ளார். 


தினைத் துணை நன்றி செயினும், பனைத் துணையாகக்
கொள்வர்-பயன் தெரிவார்


செய்யப்பட்ட உதவி சின்னதாக இருந்தாலும்,, அதன் பயனை உணர்ந்தவர் அதனைப் பனை மரம் அளாவு போன்றது என்கிறார். 



திருமழிசைப் பிரான் திருசந்த திருசந்த விருத்தத்தம் ( 813 ) பாடலில் இருக்கு என்றார்.
கரண்டம் ஆடு பொய்கையுள் கரும் பனைப் பெரும் பழம்
புரண்டு வீழ வாளை பாய் குறுங்குடி நெடுந்தகாய்
திரண்ட தோள்-இரணியன் சினங் கொள் ஆகம் ஒன்றையும் இரண்டு கூறு செய்து உகந்த சிங்கம் என்பது உன்னையே
நீர்க் காக்கைகள் உலாவும் பொய்கையில் கரிய பனம் பழங்கள் விழுவும், வாளை மீன்கள் அவற்றை நீர்க் காக்கையாகக் கருதி விழுங்கப் பாயும் திருக்குறுங்குடியில் எழுந்த பெரியோனே! ஆளரியாய்த் தேன்றி இரணியனை இரு கூறாக்கியது நீ தானே என்கிறார்.
மேலும் பனைமரம் மேலும் நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி ( 3010, 4-1-4 ) வருகிறது. ”பனைத்தாள் மதகளிறு அட்டவன் பாதம் பணிமினோ” பனைமரம் போன்ற கால்களை உடைய மதம்பொருந்திய யானையைக் கொன்ற கண்ணன் திருவடிகளை வணங்குங்கள் என்கிறார்.
அதே போல திருமங்கையாழ்வார் பெரிய திருமொழி ( 1876, 10-3-9 )
“ஏடு ஒத்து ஏந்தும் நீள் இலைவேல் எங்கள் இராவணனார் ஒடிப் போனார்” இங்கு ஏடு பனைஓலையை குறிக்கிறது. வாயு வேகத்தில் வந்த இராமபாணத்தால், பனை ஓலை காற்றில் பறப்பது போன்று, இராவணனின் வேல் ஆயிற்று என்கிறார் ஆழ்வார்

அபூர்வ மரம்! 
போன வருடம் டைம்ஸ் நாளிதழில் திண்டிவனம் பக்கம் ஒரு அபூர்வமான பனை மரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாக செய்தியைப் படித்தேன். பனை மரம் பூத்து குலுங்கும் படம் போட்டிருந்தார்கள். இந்த அரிய வகையான பனை மரத்தின் விதையைப் பாதுகாத்து அதை நட்டு வளர்க்கத் தோட்டக்கலை முடிவு செய்திருக்கிறது என்றும் படித்தேன். இந்தப் பனை மரம் அதன் வாழ்நாளில் ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே பூத்து காய்க்கும் என்பது வியப்பளிக்கும் செய்தி. 120 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை தான் பூக்கும் என்றும் இணைத்தில் படித்த போது தெரிந்தது.


ஆழ்வார் பாடல்களில் பனை மரம் பற்றிய குறிப்பு இல்லாது போனாலும் நாத முனி காலத்தில் ஆழ்வார் பாடல்களை ’பட்டோலைப்படுத்த’ இந்தப் பனை மரத்தின் ஓலைகள் பயன் படுத்தப்பட்டது. இன்னும் கூட பழைய ஓலைகளைப் பக்குவப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள்.

பனை ஓலைச்சுவடிகள் - மேல்கோட்டை
திரு.அரங்கராஜன் ஸ்வாமிகளிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்த போது( நம்பிள்ளை உரைத்திறன் என்ற தலைப்பில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்). படி எடுக்கும் போது ஏற்படும் தப்புக்கள் பற்றியும் அவர் சொல்லும் குறிப்புகள் சுவாரசியமானவை. பனை ஓலை சுமார் நூறு வருடம் தாக்குப்பிடிக்கும். குளிர் பிரதேசங்களில், நேபாளம், இமயமலை போன்ற இடங்களில் மேலும் சில வருஷம் இருக்கலாம். நம் ஆசாரியர்கள் பலர் எழுதியது சுவையாக இருக்க அதைக் கரையான் தான் சாப்பிட்டது என்று படித்திருக்கிறோம்.

இந்தச் சித்திரை மாதம் மேல்கோட்டையில் Academy of Sanskrit Research விஜயம் செய்த போது முதல் முறையாகப் பல ஓலைச்சுவடிகளைக் கையில் தொட்டுப் பார்த்தேன். எல்லா ஓலைச்சுவடிகளையும் பாதுகாத்து வைத்துள்ளார்கள். அதில் 400 வருடம் பழமையான நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியும் அடங்கும். ஓவியங்களுடன் ! வாழைமட்டை அளவு ஒரு கட்டு ஓலைச்சுவடியில் 1.75லட்சம் மஹாபாரத ஸ்லோகம் பார்க்க முடிந்தது. எல்லாவற்றையும் தைலம் தடவி பாதுகாக்கிறார்கள். பூச்சி வராமல் இருக்கப் பாம்பு உரித்துப் போட்ட தோலை அதன் மீது போர்த்தியிருப்பதை பார்த்தேன்.

ராமானுஜர் உபயோகித்த கூடை
மேல்கோட்டை ராமானுஜர் சன்னதியை நிர்வகிப்பவரின் வீட்டில் சில வருடங்கள் முன் தங்கியிருந்த போது அவர்கள் வீட்டுக் கோவில் ஆழ்வார் சன்னதியில் (வீட்டின் பெருமாள் அறை) ராமானுஜர் மடி மீது அமர்ந்த செல்வப்பிள்ளை விக்கிரகத்தைப் பார்க்க நேர்ந்தது. இவர்களின் இல்லத்தில்

இ-ரா-மா-நு-ச-ன் - கையெழுத்து !
ராமானுஜர் தன் கைப்பட எழுதிக் கொடுத்த ஓலைச்சுவடியில் 'இராமானுசன்' என்ற கையெழுத்து ஓலை ஒன்று இருக்கிறது. மேல்கோட்டையிலிருந்து 20 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் தொண்டனூர் கோயிலில் இராமானுசர் உபயோகப்படுத்திய ஓலைப்பெட்டியை இன்றும் பார்க்கலாம்.

அடுத்த முறை காரிலோ, ரயிலிலோ போகும் போது பனை மரத்தைப் பார்த்தால் சாதாரணமாக நினைக்காதீர்கள்! நமக்குப் பல பொக்கிஷங்களை அது தந்திருக்கிறது.

Wednesday, July 13, 2016

மாப்பிளையை வரவேற்ற மாமனார் !

ஒன்றாம் வகுப்புப் படிக்கும் போது எனக்கு ஆழ்வார்கள் அறிமுகமானார்கள். அந்த வயதில், திருப்பாவை முதல் இரண்டு பாடலும், கடைசி இரண்டு பாடலும் மனனம். அப்பாவுடன் சைக்கிளின் முன்சீட்டில் உட்கார்ந்து பயணிக்கும் போது, திருப்பாவை, ஆழ்வார்களின் திருநட்சத்திரம், அவர்களுடைய அவதார ஸ்தலம், அவர்களைப் பற்றிய கதைகள் எல்லாம் சொல்லிக்கொண்டே வருவார்.

கல்லூரி காலத்தில் ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களில் உள்ள அழகு, பக்தி பற்றிய பேச்சு, அப்பாவுடன் அவதார ஸ்தல விஜயம் என ஆழ்வார்கள் என் கூடவே பயனித்தார்கள்.

ஆழ்வார்கள் கோஷ்டி
ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒரு முறை (25 வருடம் முன்) வைகுண்ட ஏகாதசி பகல்பத்து, ராப்பத்து உற்சவத்தில் எல்லா ஆழ்வார்களையும் வரிசையாகப் பார்த்த போது அதுபோலவே வீட்டிலும் சின்னதாக மாடல் செய்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை வந்தது. அதே மாதிரி மாடல் செய்ய, கூகிள் இல்லாத காலத்தில், ஆழ்வார்கள் அவதார ஸ்தலத்தில் உள்ள உற்சவர் படங்களை சேகரிக்கத் தொடங்கினேன். கிட்டதட்ட 16 வருடங்கள் முன்பிருந்தே ஆழ்வார்களின் அவதார ஸ்தலத்தில் உள்ளது போலவே சின்னதாக யார் செய்து கொடுப்பார்கள் என்று தேடத் தொடங்கினேன்.

பல இடங்களில் விசாரித்தபோது
“இவ்வளவு சின்னதா அதே மாதிரி செய்ய இப்ப ஆள் கிடையாது” அல்லது
”சார் இவ்வளவு சின்னதா செய்யும்போது நுட்பமா வராது” என்பார்கள். கும்பகோணம் பாத்திரக்கடைகளில் அழுக்கு படிந்த ஏற்கனவே செய்து வைத்த ’ஆழ்வார் செட்’டை காண்பிப்பார்கள்.
வெளிநாட்டுக்கு எக்ஸ்போர்ட் செய்பவர்கள் “ஃபோட்டோவில் இருக்கறதைவிட பிரமாதமா செஞ்சுடலாம் சார் அட்வான்ஸ் கொடுங்க” என்பார்கள்.

2013ல் மலையாள திவ்ய தேச யாத்திரையின் போது எனது இந்த நீண்ட நாள் கனவு நனவாக வாய்ப்புக் கிடைத்தது. சொல்கிறேன்...

யாத்திரையின் கடைசி ஒரு மணி நேரம் எல்லோரும் தத்தம் ஸ்டாபில் இறங்கிக்கொண்டு இருந்தார்கள். பேருந்தே காலியாக இருந்தது. பேச்சு துணைக்கு ஒருவர் என் பக்கம் வந்து உட்கார்ந்தார். அவரிடம் வைகுண்ட ஏகாதசி பற்றி பேசிக்கொண்டு இருந்த போது ஆழ்வார்கள் பற்றிய என் கனவை அவரிடம் சொன்னேன்.

”எனக்கு யாரையும் தெரியாது, ஆனால் என் கூட வங்கியில் பணி செய்த ‘தேனுகா’ ஸ்ரீநிவாசன் கும்பகோணத்தில் இருக்கிறார். அவர் ஓவியம், சிற்பங்கள் மற்றும் கலை விமர்சகர். அவருக்கு யாரையாவது தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு இருக்கும்” என்று அவர் தொலைப்பேசி எண்ணை என்னிடம் தந்தார்.

சில வாரங்கள் கழித்து, ஒரு நாள் காலை தேனுகாவை தொலைப்பேசியில் அழைத்தேன். என் விருப்பத்தை சொன்னேன்.
“இப்ப இது மாதிரி செய்ய யாரும் இல்லை, இருந்தாலும் நிறைய வேலை, பொறுமை வேண்டும். செய்வார்களா என்று தெரியாது.. எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடுங்க” என்றார்.

ஒரு மாதம் கழித்து திரும்பவும் அவருடன் தொலைப்பேசினேன் “உங்களுக்கு வித்தியாசங்கர் ஸ்தபதி தெரியுமா?” என்றார்.

“தெரியாது”

”நீங்கள் கேட்பது மாதிரி அவர்தான் செய்ய முடியும், இப்ப உள்ளவர்களுக்கு அந்த நுணுக்கம் எல்லாம் தெரியாது, எல்லாம் கமர்ஷியல் ஆகிவிட்டது”

”அவரிடம் கேட்க முடியுமா ?”

”அவருக்கு வயது ஆகிவிட்டது, தவிர அவர் ரொம்ப பிஸியா எங்காவது சுற்றிக்கொண்டு இருப்பார். இப்ப அவர் சிற்பம் எல்லாம் செய்வதில்லை. பன்னிரண்டு ஆழ்வார்கள் பெரிய வேலை, இந்த வேலை எல்லாம் எடுத்துப்பாரா என்று தெரியாது”

“கேட்டுப்பாருங்களேன்”

”சரி உங்க விருப்பத்தை அவரிடம் சொல்கிறேன். அவரை நான் வற்புறுத்த முடியாது”

ஒரு மாதம் கழித்து திரும்ப அவரிடம் கேட்டதற்கு, “சொன்னேன் அவர் யோசிக்கிறார். திரும்ப நான் அவரிடம் அதைப் பற்றி கேட்கவில்லை. விருப்பம் இருந்தால் அவரே என்னிடம் பேசுவார்”

“எதுக்கும் இன்னொரு முறை பேசிப்பாருங்களேன்”

சில வாரங்கள் கழித்து தேனுகாவிடமிருந்து எனக்கு அழைப்பு வந்த்து. “ஸ்தபதியிடம் உங்க விருப்பத்தைச் சொன்னேன், உங்களை நேரில் பார்த்து பேசிய பிறகு முடிவு செய்வார்” என்றார்.

தேனுகா ஸ்ரீநிவாசன்
கும்பகோணம் சென்று தேனுகாவை முதல் முறை சந்தித்தேன். எளிமையான மனிதர்.  தன்னுடைய பைக்கில் சுவாமி மலைக்குப் போகும் வழியில் இருக்கும் வித்தியாசங்கர் ஸ்தபதியின் வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

செம்புப் பட்டைகள், சிற்பத்தின் கை, கால்கள், நவீன சிற்ப வடிவங்கள் என்று வீடு முழுக்க இறைந்து கிடந்தது.

நான்கு முழ காவி வேட்டி, தாடி, குங்குமப் பொட்டு என்று பார்க்க துறவி போலக் காட்சி அளித்தார் வித்தியாசங்கர் ஸ்தபதி.

ஸ்தபதியிடம் என் விருப்பத்தையும், நான் சேகரித்த படங்களையும் காண்பித்தேன். ஒவ்வொரு படத்தையும் அதன் லட்சணத்தையும் பார்த்து ரசிக்க ஆரம்பித்தவர், “இந்த ஆழ்வார் ராஜாவாக இருந்திருப்பார்.. நான் சொல்லுவது சரிதானே..?...இந்தச் சிற்பம் சோழர் காலத்துச் சிற்பம்.. என்ன அழகு!” என்று வியந்தோதினார். ஓர் ஆழ்வாரின் மூர்த்தியைப் பார்த்து “சில வருடங்களுக்கு முன் செய்தது.. இது பழைய சிற்பம் இல்லை” என்று சொல்லி ஆச்சரியப்படுத்தினார்.

”எனக்கு நீங்கதான் செஞ்சு தரணும்” என்றேன்.


“நீங்க கேட்பது மாதிரி எல்லாம் செய்ய இப்ப ஆள் கிடையாது, இந்த வேலையை எடுத்துக்கொண்டால் தவம் போல செய்து முடிக்க வேண்டும். முன்ன மாதிரி உடம்பு ஒத்துழைக்க வேண்டும். எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடுங்க நான் ஸ்ரீரங்கம் எல்லாம் போய்விட்டு வரேன். அங்கே இருக்கும் அழ்வர்களை எல்லாம் ஒரு முறை தரிசிக்கிறேன். “எனக்கு செய்யணும்னு உத்திரவு வந்தா உங்களை தேனுகா மூலம் தொடர்பு கொள்கிறேன்” என்றார்.

85 வயது வித்தியாசங்கர் ஸ்தபதி பற்றி தேனுகா கூறியது:
"வித்தியாசங்கர் பூர்வீகம் சுவாமிமலை. இவருடைய அப்பா கௌரிசங்கர் ஸ்தபதி ஸ்ரீரங்கம் கோயிலோட ஆஸ்தான ஸ்தபதி. இவருடைய தாத்தா திருவெள்ளறையின் ஆஸ்தான ஸ்தபதி.

இவருடைய தந்தை ஸ்ரீரங்கம் யானை மண்டபத்தில் கோயிலில் பட்டறை அமைத்து வேலை செய்யும் போது, இவர் அங்கே விளையாடிக்கொண்டு இருப்பார். பிறகு ஸ்ரீரங்கம் சேஷராய மண்டபத்தில் திமிரிப் பாயும் குதிரைகளின் கற்சிலையை வியந்து ரசிக்க ஆரம்பித்தார்.

இவருடைய உறவினர்கள் அனைவரும் சிற்ப நேர்த்தியறிந்த ஸ்தபதிகளாகவும், ஆகம விதிப்படி கோயில் கட்டிட வேலை செய்தும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். செம்பொன்னாலும், ஐம்பொன்னாலும் செய்யப்பட்ட சிலைகளோடுதான் இவர்களது வாழ்க்கை!.

பால்ய வயது ஸ்ரீரங்க சிற்பச் சூழல் வித்தியாசங்கரின் சிற்ப உலகிற்கு வழிவகுத்தது. 1962-இல் சென்னை ஓவியக் கல்லூரியில் மாணவரானார். நவீன சிற்பங்கள் இவரை வெகுவாக கவர்ந்தாலும், மரபை விட்டுவிடவில்லை.

பிறகு கும்பகோணம் ஓவியக் கலைக் கல்லூரியில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
பல சிற்பங்களை வடித்து, பலரை ஆச்சரியப்படுத்தினார்.

வித்தியாசங்கர் ஸ்தபதி
’சுஹாசினி’ என்னும் இவரது சிற்பம் பார்ப்பவரைச் சுண்டி இருக்கும் தன்மை கொண்டது. பல்வேறு யெளவனக் கனவுகளுடன் புன்சிரிப்பில், சாமுத்ரிகா லட்சணகளைக் கொண்ட இப்பெண் தலையணையிட்டுப் படுத்திருக்கிறாள். துண்டித்து ஒட்டி வைக்கப்பட்ட இவள் கைகள் உடலின் பாகங்களாக ஒட்டிக்கொள்வது பார்ப்போரை அதிசயிக்க வைக்கும். (இவரது சிற்பங்கள் பற்றி தனிக் கட்டுரையே எழுதலாம் ).

மத்திய அரசின் தேசிய விருது, தமிழக அரசின் கலைச்செம்மல் விருது என்று எண்ணற்ற விருதுகளை பெற்ற இவரது சிற்பங்கள் இந்தியா, க்யூபா, சிங்கப்பூர், மலேசியா போன்ற அருங்காட்சியகங்கள், கண்காட்சிகளில் இடம்பெற்றுவருகின்றன.

லலிதகலா அகதமியின் தென் மண்டலப் பிரிவு சென்னையில் சமீபத்தில் இவருக்கு "ஆர்டிஸ்ட் ரெசிடன்சி" எனும் மிகப் பெரிய கௌரவத்தை வழங்கி பெருமைப்படுத்தி உள்ளது.

ஸ்ரீரங்கம் ஹை ஸ்கூலில் தன் ஓவியத்துக்காக ராஜாஜி கையால் பரிசு பெற்ற இந்த சிற்பி, இப்பவும் மாதம் இரண்டு முறை ஸ்ரீரங்கம் கோயிலுக்குச் சென்றுவிடுவார்; சிற்பங்களை பார்க்க தான்!.

ஸ்தபதியை சந்தித்து பிறகு இரண்டுமாதம் இதை பற்றி மறந்துவிட்டேன். ஒருநாள் தேனுகாவிடமிருந்து தொலைப்பேசி அழைப்பு வந்தது.

“ஸ்தபதி சரி என்று சொல்லிவிட்டார். கும்பகோணம் வந்தால் சந்தித்து மேற்கொண்டு பேசலாம்” என்றார்.

கும்பகோணம் சென்றேன். ஸ்தபதியிடம் தேனுகா அழைத்து சென்ற போது “அவர் ஒத்துக்க மாட்டார் என்றுதான் நினைத்தேன். உங்களுக்குச் செய்துதர வேண்டும் என்று அவருக்குத் தோன்றியிருக்கு. அதிர்ஷ்டம் தான்” என்றார்.

ஸ்தபதியிடம் ஸ்ரீரங்கம், ஆழ்வார்கள் பற்றி நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் கையில் பூக்கூடை இருக்க வேண்டும் போன்ற ஒவ்வொரு ஆழ்வார் பற்றியும் சொல்லும் போது குறிப்பு எடுத்துக்கொண்டார்.

ஒரு மாதத்தில் மெழுகில் செய்த ஓர் ஆழ்வார் வார்ப்பு போட்டோவை தேனுகா எனக்கு அனுப்பினார். தொலைப்பேசியில் நான் கேட்ட (காது, மூக்கு எல்லாம் பெரிசா இருக்கே?) சந்தேகம் எல்லாவற்றையும் நிவர்த்தி செய்தார். சிற்பம் செய்வதில் இவ்வளவு இருக்கிறதா என்று வியந்தேன்.

இரண்டு மாதத்தில் எல்லா ஆழ்வார்களின் மெழுகு வார்ப்புப் படங்களை எனக்கு அனுப்பி “அருமையா வந்திருக்கு தேசிகன்” என்றார் தேனுகா.

மெழுகு வார்ப்பு எப்படி சிலையாகிறது என்று தெரியாதவர்கள் இந்த வீடியோவைப் பார்க்க சிபாரிசு செய்கிறேன்.


ஒவ்வொரு சிலை செய்யும் போதும், நாள்
திருமங்கை மன்னன்
மெழுகு வார்ப்பு
நட்சத்திரம், நேரம் எல்லாம் பார்த்துதான் செய்கிறார்கள். அதே போல சிலை செய்து முடித்த பின்பும் பூஜை செய்கிறார்கள். உலோகத்தை மெழுகு வார்ப்பில் ஊற்றி அது சிற்பமாக வெளிவருவது பிரசவம் மாதிரியான வேலை என்றார் ஸ்தபதி. ஒரு முறை ஏதாவது தவறு என்றால், திரும்ப மெழுகு வார்ப்பு செய்ய வேண்டும் !.

நான்கு மாதம் கழித்து ஆழ்வார்கள் எல்லாம் அருமையாக வந்திருக்கு நீங்கள் நேரில் வந்து அழைத்துக்கொண்டு போகலாம் என்று தேனுகா தொலைப்பேசினார். ஸ்தபதியை நேரில் பார்த்து ஆழ்வார்களை பெற்றுக்கொண்டு தேனுகாவிற்கு நன்றி சொன்னேன். கடந்த எட்டு ஒன்பது மாதங்களாக அவர் எனக்காக பல உதவிகள் செய்திருக்கிறார். ஸ்தபதி வீட்டுக்கு செல்வது, அவர் செய்யும் மெழுகு வார்ப்புப் படங்களை எனக்கு அனுப்புவது, நான் சொல்லும் திருத்தங்களை ஸ்தபதியுடம் சொல்லுவது என பல உதவி!. அவருக்கு ஏதாவது பரிசு கொடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணி அவரிடம் என் விருப்பத்தைச் சொன்னேன்.

வீட்டுக்கு வந்த திருமங்கை மன்னன்
”அட அதெல்லாம் ஒன்றும் வேண்டாம். நான் எதுவும் செய்யலை... . உங்க ஆவல், விடாமுயற்சிக்கு உதவி செய்தேன்”

“இல்லை சார் என் நீண்ட நாள் கனவு இது, உங்கள் மூலமாக நிறைவு பெற்றிருக்கிறது. ஏதாவது செய்ய வேண்டும்” என்றேன் மீண்டும்.

“எனக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்றால்... என் புத்தகம் ஒன்றை வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்றார்

புத்தகம் எழுதுவாரா ? தெரியாமல் போய்விட்டதே என்று எண்ணிக்கொண்டேன்.

மாலை நான் தங்கியிருந்த ஹோட்டல் அறைக்கு வந்து “தோற்றம் பின்னுள்ள உண்மைகள் - தேனுகாவின் கலை இலக்கியப் படைப்புகள்” என்ற 400 பக்கப் புத்தகத்தை என்னிடம் கொடுத்தார். வாங்கிக்கொண்டேன்.

ஆழ்வார்களை ஸ்தபதியிடம் பெற்றுக்கொண்ட போது ”எனக்கு நம்பெருமாள், தாயார் ஆசாரியர்கள் ஸ்ரீராமானுஜர், ஸ்ரீதேசிகர் வேண்டும்” என்றேன்
“உடம்பு ஒத்துழைத்தால் நிச்சயம் செய்து தருகிறேன்” என்று வழி அனுப்பிவைத்தார். வரும் வழியில் பல ஆழ்வரகளுடன் பல திவ்யதேசங்களுக்கு சென்று மங்களாசானம் செய்துவிட்டு ஆழ்வர்கள் வீட்டுக்கு விஜயம் செய்த அன்று (2014)பங்குனி உத்திரம்.

ஸ்தபதியிடம் மாலை மூன்று மணிக்கு ”பெங்களூர் வந்து சேர்ந்தேன்” என்று சொன்னவுடன் “உங்கள் தகவலுக்காக தான் காத்துக்கொண்டு இருந்தேன். இனிமேல் தான் சாப்பிடணும்” என்றார் அந்த 85 வயது முதியவர்.

தேனுகாவை பற்றி இதற்குமுன் எனக்கு அவ்வளவாக தெரியாது. ஊருக்கு வந்து அவருடைய புத்தகத்தைப் படித்தபோது அதில் முழுவதும், இசை, ஓவியங்கள், சிற்பம் பற்றி பல கட்டுரைகளை அவர் அடுக்கியிருந்தார். குறிப்பாக அவர் எழுதிய நாதஸ்வர ஆவணப்படம் பற்றிய அவர் அனுபவம் என்னை வெகுவாகக் கவர்ந்த்து. இவ்வளவு பெரியவரை நான் சாதாரணமாக உபயோகப்படுத்திவிட்டேனோ என்று உள் மனம் சொன்னது.

க.நா.சு, கரிச்சான்குஞ்சு போன்றவர்களிடம் பாராட்டுப் பெற்றிருக்கிறார். நாதஸ்வர இசைக் குடும்பத்தில் பிறந்த இவர், இளம்பிராயத்தில் நாதஸ்வர கலைப் பயிற்சியும், தாளக் கலைப் பயிற்சியும் பெற்றவர். கும்பகோணம் அரசினர் கலைக் கல்லூரியில் கலை இளைஞர் பட்டம் பெற்றவர். 1990-இல் தமிழக அரசு விருதோடு மேலும் பல விருதுகளைப் பெற்றவர்.

ஆழ்வார்களுக்கு உடை எல்லாம் அணிவித்து அவருக்கு அதன் படங்களை அனுப்பினேன். சிற்ப உடை பற்றி நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தார். இதில் கூட முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்றார். சிற்பம் பற்றி எவ்வளவு தெரிந்து வைத்துள்ளார் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

"உங்களை பற்றி முழுவதும் தெரியாமல் போய்விட்டது. அடுத்த முறை சந்திக்கும் போது உங்கள் நாதஸ்வர அனுபவம் பற்றிப் பேச வேண்டும்" என்றேன்.

”தாராளமாக” என்றார்.

சில மாதங்கள் கழித்து ஒரு முறை ஸ்தபதியிடம் பெருமாள், ஆசாரியர்கள் பற்றிப் பேசலாம் என்று போன் செய்த போது எனக்கும் ஸ்தபதிக்கும் பாலமாக இருந்த திரு தேனுகா ஸ்ரீநிவாசன் காலமானார் என்பதை தெரிந்துகொண்டு மிகுந்த வருத்தம் அடைந்தேன். ஸ்தபதியிடம் வேறு எதைப்பற்றியும் பேச மனம் இசையவில்லை

பிறகு பெருமாள், ஆசாரியர்கள் பற்றிய  நினைவு வந்துவிட்டுப் போகும். ஸ்தபதியைத் தொடர்பு கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொள்வேன். மாதங்கள் பல ஓடின.
போன வருஷம்(2015) ஆரம்பத்தில் திருச்சிக்கு சென்ற போது உறையூர் நாச்சியாரைச் சேவித்துவிட்டு பேருந்துல் வரும் போது மொபைலில் ஃபேஸ்புக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். அகஸ்மாத்தாக  நம்பெருமாள் உற்சவ மூர்த்தியின் திருமஞ்சன படத்தைப் பார்க்க நேர்ந்தது. இவ்வளவு நாள் நம்பெருமாளுக்கு இரண்டு திருக்கைகள் என்று நினைத்துக்கொண்டு இருந்தேன் ஆனால் அந்தப் படத்தில் நான்கு திருக்கைகள்!
ஸ்தபதியிடம் பெருமாள் மூர்த்தியை வடிவம் செய்ய சொல்லும் போது, இதே போல நான்கு திருக்கைகளுடன் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன். நம்பெருமாளை விரல்களால் தடவ அவர் மொபைலில்  விஸ்வருபம் எடுத்தார் அவர் விஸ்வரூபம் எடுத்த சமயம் மொபைலில் ஸ்தபதியிடமிருந்து தொலைப்பேசி அழைப்பு வந்தது.

“நீங்கப் போன வருஷம் வந்த போது பெருமாள், தாயார், ராமானுஜர், ஸ்ரீதேசிகர் வேண்டும் என்று சொன்னீர்களே? ஆரம்பிக்கட்டுமா ?” என்றார்.
வியப்பாக இருந்தது.

“உடனே” என்றேன்.

நம்பெருமாள் உபயநாச்சியாரகளுடன்
போன வருடம்(2015) ஆனி மாதம்  ”பெருமாள், தாயார், ஆசாரியர்களை அழைத்துக்கொண்டு போகலாம்” என்றார்.

ஸ்தபதியைச் சந்தித்த போது ”உங்கள் மூர்த்தியைச் செய்து கொடுக்கும் வரை  உடம்பு ஒத்துழைக்க வேண்டுமே என்று இருந்தது”

நம்பெருமாள் திருத்துழாய் பிரியன் என்று அவர் தோட்டத்திலிருந்து திருத்துழாயை பறித்து வந்து பெருமாளுடன் கட்டிக்கொடுத்தார்.( இது மாதிரி திருத்துழாயை நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை. முளைக்கீரை மாதிரி இருந்தது ! ) அதைப் பெருமாளுடன் சேர்த்து வைத்துக் கட்டிக்கொடுத்தா

“ஒரு தீவிர விஷ்ணு பக்தனுடைய ஆசையை நிறைவேற்றிவிட்டேன்” என்று கண்ணீருடன் என்னை வழி அனுப்பிவைத்தார்.

ஸ்ரீராமானுஜர், ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகன்
கும்பகோணத்தில் “லக்‌ஷ்மி நரசிம்மர்” என்று ஸ்டிக்கர் ஒட்டிய ஆட்டோவில் மஞ்சள் திருமண்ணுடன் சக்கிரவர்த்தி என்ற ஆட்டோ ஓட்டுநர் என்னைத் கும்பகோணத்திலிருந்து தஞ்சாவூர் வரை பேருந்தில் நிலையம் வரை வந்து சீட் பிடித்து அனுப்பிவைத்தார்.

பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் 
பெரியாழ்வார் திருநட்சத்திரம் அன்று ஆசாரியர்களுடன், நம்பெருமாள் தாயாருடன் வீட்டுக்கு விஜயம் செய்ய, வீட்டில் பெரியாழ்வார் காத்துக்கொண்டு இருந்தார். மாப்பிளையை மாமனார் வரவேற்பது தானே முறை !

இன்று பெரியாழ்வார் திருநட்சத்திரம்

Sunday, June 26, 2016

மணவாளமாமுனியே இன்னுமொரு நூற்றாண்டிரும்

மணவாள மாமுனிகள்
திருவஹிந்திரபுரம்
இந்த ஆனி மூலம் என் கைக்கு ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் அருளிய திருவாய்மொழி ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்யான புத்தகம் புத்தகம் கிடைத்தது. அன்று தான் "ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்"
அவதார தினம்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்  திருவஹிந்திரபுரத்துக்கு முதல் முறை சென்றிருந்தேன். தேவநாதப் பெருமாள், ஸ்வாமி தேசிகன் அவர் அங்கே தன் கையாலேயே
வெட்டிய அழகான கிணறு என்று எல்லாவற்றையும் சேவித்துவிட்டு வரும் போது வடக்கு மாட வீதியில் மணவாள மாமுனிகள் சந்நதியை பார்த்தவுடன்
அவரையும் சேவித்துவிட்டு வந்துவிடலாம் என்று உள்ளே சென்றேன். அதுவரை எங்கள் கூடவே வந்த ஒரு உறவினர் ( அந்த ஊர்க்காரர் தான் ) இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை “நீங்க உள்ளே சென்று சேவித்துவிட்டு வாங்க... அடியேன் இங்கேயே இருக்கிறேன்” என்றார். எனக்குப் புரியவில்லை.
சந்நதியின் உள்ளே மணவாள மாமுனிகளைக் காணவில்லை ஆனால் மினியேச்சர் சைசில் பார்த்தசாரதி பெருமாள் இருந்தார் !